Kind altijd helpen na scheiding
Redactie - 12 april 2010
LEIDEN - Er zou altijd psychologische hulp moeten zijn voor een
kind dat betrokken is bij een echtscheiding. Dit stellen
ontwikkelingspsycholoog Jana Nieuwenhuis en scheidingsmakelaar
Corné Versluis. Om de nadelige gevolgen van een scheiding te
beperken introduceren zij in de Leidse regio de methode KIES
(Kinderen In Echtscheiding Situatie).
Kinderen lijden aan de gevolgen van een scheiding van hun ouders.
Dat gegeven is al jaren algemeen bekent. Toch was er tot voor
kort nauwelijks een methode om kinderen zo goed mogelijk te
begeleiden tijdens en na een dergelijk ingrijpende gebeurtenis.
Opvallend, want jaarlijks zijn in Nederland zo'n 60.000 kinderen
bij een scheiding betrokken.
Maaike de Kort en Nelly Snels-Dolron uit Vught, ontwikkelden
daarom in 2003 een programma op het gebied van hulp aan kind en
ouders in een echtscheidingssituatie; KIES. Twee jaar later
gingen andere professionals in de jeugdzorg er mee werken. Jana
Nieuwenhuis van 'De Praktijk' Leiderdorp gaat als eerste KIES in
Leiden en regio introduceren, in samenwerking met
scheidingsmakelaar Corné Versluis.
Heen en weer
'Kinderen komen voor allerlei problemen te staan na een
scheiding', zegt Jana Nieuwenhuis, overigens zelf kind van
gescheiden ouders. 'Om te beginnen heb je het
loyaliteitsconflict. Een kind moet bijvoorbeeld weten en ervaren
dat het nog steeds van beide ouders mag houden. Een algemeen
probleem is het wonen in twee huizen. In het geval van
co-ouderschap is het beste dat ouders op fiets- of loopafstand
van elkaar blijven wonen. Belangrijk is o.a. dat er regelmaat
wordt aangehouden zoals het bezitten van dezelfde vertrouwde
spulletjes in beide huizen.
Andere terugkerende onderwerpen zijn het missen van ouders, het
hopen dat het weer goed komt, ruzie tussen ouders en dat het kind
worden gebruikt als boodschapper.'
De KIES begeleiding start in principe met vier groepssessies. De
ouders die gaan scheiden worden door de ScheidingsMakelaar
doorverwezen naar 'De Praktijk'. Er wordt onder andere bekeken
wat een kind zelf wil met betrekking tot de omgangsregeling en
wat er mogelijk is. Na de scheiding is er eventueel een programma
van acht groepssessies om de scheiding te verwerken, een kind
weerbaarder te maken en het kind te leren om te praten over wat
het meemaakt en voelt. Gemiddeld zitten er twee tot zes kinderen
in één groep. Het programma is bruikbaar voor kinderen op de
basisschool en middelbare school; het lotgenoten contact blijkt
voor kinderen heel waardevol te zijn, ze vinden hier herkenning
en erkenning.
'Op een vrij luchtige manier kan je soms veel bereiken', stelt de
ontwikkelings-psycholoog. 'We werken met onder andere
toneelstukjes, rollenspelen en teken- en schrijfopdrachten. Ook
wordt er veel gepraat en praktische oplossingen geboden. Een foto
kan het gemis van een ouder soms al behoorlijk verkleinen. We
wijzen ook op hulpmogelijkheden via bijvoorbeeld een leerkracht
of de Kindertelefoon'.
Vuile was
De twee vinden dat alle kinderen tijdens een scheiding KIES
zouden moeten volgen. Corné Versluis: 'Er zijn altijd sporen, ook
al gaan ouders nog zo goed uit elkaar. Soms wordt gesteld dat het
kind zo goed presteert op school en er dus geen problemen zouden
zijn, maar dat kan komen doordat het zich wil wegcijferen en
vooral geen problemen wil geven. Uit onderzoek is gebleken dat
KIES effectief is. Kinderen voelen zich daadwerkelijk
beter.'
De scheidingsmakelaar merkt soms wel wat koudwatervrees. 'Ouders
denken dan dat de vuile was wordt buiten gehangen. Of ze
onderschatten de problemen van de kinderen.
'Met onze kinderen gaat het goed'. Vaak weet ik ze toch te
overtuigen. Als een kind op zo'n moment over problemen kan en
durft te praten, gaat het in zijn latere leven ook eerder hulp
zoeken als er problemen zijn.'