Geert Wilders verbond als eerste een verschrikkelijke natuurramp
met de overrompeling van alle Nederlanders door het kwaad van de
islam. Dit was al een schaamteloze overdrijving als we de
berekeningen van het Sociaal Cultureel Planbureau (zie: Zembla 26
april) moeten aannemen. En waarom zouden we deze berekeningen bij
gebrek aan ander bewijs niet aannemen?
Nu las ik vandaag het artikel 'Nederland beleeft
'tsunami' van echtscheidingen' in De Volkskrant waar de
verslaggever spreekt over een enorme toename van het aantal
scheidingen in Nederland. Sommige geïnterviewden hebben het zelfs
over 20% stijging. Echtelieden rollebollen woest ruziënd door de
straten van Amsterdam, terwijl ze elkaar voor rotte vis
uitschelden. Dat is ongeveer de situatie, waarin we beland zijn.
Deze enorme toename zou het effect zijn van de stabilisering van
de huizenmarkt. Mensen durven te gaan scheiden, omdat ze hun huis
weer kunnen verkopen. Deze opmerkelijke feiten leidt de
oplettende verslaggever af aan de verklaringen van
scheidingsbemiddelaars en advocaten die de toename bijna allemaal
als gigantisch ervaren.
Na navraag bij verschillende scheidingsbemiddelaars werkzaam in
naam van De ScheidingsMakelaar B.V. blijkt dat dit consistente
beeld, dat de verslaggever schetst, niet wordt ondersteund.
Sommigen ervaren wel een toename in de maand april van het aantal
scheidingen, sommigen ervaren geen enkel verband tussen de
huizenprijzen en de toename van het aantal scheidingen. De
verslaggever maakt in zijn artikel dan ook een klassieke fout.
Hij verbindt de gevoelens, vermoedens en stemmingen van een
kleine groep mensen met een algemene regel. Deze algemene regel
kan natuurlijk waar blijken te zijn, wanneer we een gedegen
onderzoek uitvoeren, maar is op dit moment een ongefundeerde
overdrijving.
De verslaggever past natuurlijk netjes hoor en wederhoor toe en
de verslaggever zal zich verdedigen door te stellen dat hij een
neutrale derde is. Deze tactiek gaat alleen niet op wanneer je
spreekt over algemene verbanden in maatschappelijke zin. De vraag
is: waarom zou een kwaliteitskrant dit artikel überhaupt
publiceren als het alleen maar meningen en vermoedens ventileert
van individuen? De schrijver van het artikel had gelukkig zelf
nog een vermoeden over het marginale karakter van de inhoud, want
hij weet het woord 'tsunami' nog ludiek tussen haakjes te zetten.
Dat daarmee het kwaad al geschied is en hij het stuk eigenlijk in
zijn geheel tussen haakjes had moeten zetten en vervolgens uit
zijn computer had moeten wissen, is hem om onduidelijke redenen
ontgaan.